UCZEŃ ZDOLNY

Jesteś tu: » Strona główna » PEDAGOG SZKOLNY » UCZEŃ ZDOLNY

     Dzieci i młodzież szczególnie uzdolniona /wszechstronnie lub kierunkowo/ to grupa o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Zasada równości szans dotyczy tej grupy uczniów w równym stopniu co innych grup uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, np. dzieci z deficytami rozwojowymi. Specjalne potrzeby uczniów szczególnie zdolnych powinny być w porę rozpoznane i uwzględnione w toku kształcenia oraz wychowania.

     Uczniowie wybitnie zdolni mają bardzo silną potrzebę poznawczą, a ich zainteresowania są znacznie głębsze niż u osób przeciętnie uzdolnionych. Nadmierna koncentracja na jednej formie aktywności /np. konkretnym przedmiocie nauczania/ może powodować odwracanie się od innych zajęć oraz czynności typowych dla dzieci w zbliżonym wieku i przez otoczenie być oceniana jako postawa egocentryczna. Odmienność zachowania oraz zainteresowania postrzegana jest jako zarozumiałość i chęć wywyższania się. Koledzy często traktują takiego ucznia z dużą dozą nieufności i niechęcią. Niekiedy uczeń , nie chcąc tracić sympatii i popularności wśród kolegów, ukrywa swoje rzeczywiste możliwości. Uczeń wybitny często wykazuje dużą niezależność i nadmierny krytycyzm wobec otoczenia. Jako maksymalista, ma bardzo rozbudowane oczekiwania i łatwo się rozczarowuje. Krytyczne uwagi wypowiadane pod adresem nauczycieli, kolegów i rodziców nie zjednują mu sympatii otoczenia. Taka postawa prowadzi raczej do konfliktów i odrzucenia zdolnego dziecka przez środowisko szkolne. Otoczenie oczekuje również od niego dużych osiągnięć. W przypadku gdy jednostka nie może sprostać oczekiwaniom dotyczącym własnej osoby, może nastąpić u niej obniżenie samooceny, zachwianie wiary we własne możliwości lub też zanegowanie kompetencji innych. W efekcie wysoki poziom możliwości intelektualnych może prowadzić do zakłóceń w funkcjonowaniu emocjonalnym i społecznym.

      Wśród indywidualnych cech charakteryzujących dzieci wybitnie zdolne należy wymienić także:

  • nadpobudliwość intelektualną, która przejawia się w licznych pytaniach zadawanych przez dzieci,
  • nadpobudliwość wyobrażeniową, która wyraża się poprzez posługiwanie się często niezrozumiałym dla otoczenia językiem, minami, gestami,
  • nadpobudliwość emocjonalną, której istotą jest niewspółmierność reakcji emocjonalnych do bodźców,
  • nadpobudliwość zmysłowo-sensoryczną, czyli nadwrażliwość na bodźce zmysłowe; dzieci te częściej niż inne cierpią na różnego rodzaju alergie,
  • nadpobudliwość psychomotoryczną, która przejawia się nadmierną ruchliwością, a także trudnościami w koncentracji uwagi.

     Z tych względów bardzo ważna jest pomoc psychologiczno-pedagogiczna uczniom zdolnym. Pierwszoplanową sprawą jest respektowanie ich potrzeb, wynikających  ze szczególnych możliwości intelektualnych i emocjonalnych.

      Z pomocy tej mogą korzystać uczniowie zdolni, nauczyciele i rodzice. Pomoc psychologiczno-pedagogiczna polega na:

  • diagnozowaniu środowiska ucznia,
  • rozpoznawaniu możliwości oraz indywidualnych potrzeb ucznia i umożliwieniu ich zaspokajania,
  • wspieraniu ucznia w rozwoju,
  • organizowaniu różnych form pomocy psychologiczno-pedagogicznej,
  • wspieraniu ucznia w dokonywaniu wyboru kierunku dalszego kształcenia, planowania kariery zawodowej,
  • udzielaniu nauczycielom pomocy w dostosowaniu wymagań edukacyjnych wynikających z realizowanych przez nich programów i toków nauczania do indywidualnych potrzeb ucznia,
  • umożliwianiu rodzicom i nauczycielom rozwijania ich umiejętności wychowawczych.

     Pomoc psychologiczno-pedagogiczna dla uczniów zdolnych i wybitnie zdolnych organizowana jest w formie zajęć psychoedukacyjnych dla dzieci i rodziców oraz warsztatów dla rodziców i nauczycieli.

 

Opracowanie: szkolnastrona.pl