SZKOLNY PROGRAM PRACY Z UCZNIEM SŁABYM

Jesteś tu: » Strona główna » PEDAGOG SZKOLNY » SZKOLNY PROGRAM PRACY Z UCZNIEM SŁABYM

Wstęp

 

1. Charakterystyka ucznia słabego:

  • trudności w rozumieniu i przyswajaniu materiału,
  • brak zainteresowania przedmiotem i brak chęci poznawania,
  • nieumiejętność kierowania własnymi procesami psychicznymi, nieumiejętność uczenia się,
  • bierność i rezygnacja wynikające ze słabej aktywności myślowej,
  • nieumiejętność pokonywania trudności intelektualnych.

2. Przyczyny niepowodzeń:

  • cechy osobowościowe,
  • trudna sytuacja rodzinna, brak wsparcia rodziców,
  • brak właściwej dla ucznia pracy na lekcjach w zakresie dostosowania wymagań edukacyjnych.

3. Działania mające na celu identyfikację ucznia z problemami:

  • stworzenie bazy danych o uczniach nowoprzybyłych na podstawie  

          świadectw, wyników sprawdzianu po klasie szóstej, informacji

          dotyczących dysfunkcji,

  • diagnoza wstępna: poznanie osiągnięć edukacyjnych uczniów klas

          pierwszych, poznanie nowoprzybyłych uczniów ze szczególnym

          uwzględnieniem ich predyspozycji i środowisk rodzinnych,

  • ocena czynników warunkujących osiągnięcia uczniów związanych ze  

          sposobem funkcjonowania szkoły,

  • sporządzenie raportu na temat diagnozy wstępnej uczniów gimnazjum,
  • monitorowanie osiągnięć edukacyjnych ucznia.

     Pracami kieruje zespół ds. poprawy efektywności nauczania.

 

4. Cele programu pracy z uczniem słabym:

  • indywidualizacja procesu nauczania,
  • rozwijanie zainteresowań i motywacji do pracy,
  • kształtowanie osobowości i pobudzanie wiary w siebie.

5. Realizacja założonych celów:

 

 

 

Cele

Formy realizacji

Odpowiedzialny

1.

Indywidualizacja procesu nauczania.

1.Dostosowanie wymagań 

   edukacyjnych .

2. Prowadzenie lekcji na kilku

    poziomach nauczania-uczniów

    dzieli się na grupy, które

    otrzymują zadania o różnym

    stopniu trudności.

3. Różnicowanie poziomu

    trudności zadań domowych.

4. Powtarzanie z uczniami słabo

    opanowanych partii materiału.

5. Stosowanie pytań 

    naprowadzających  - metoda

    podpowiedzi.

6. Wdrażanie uczniów do zapisu

    zadań domowych poprzez  

    systematyczną kontrolę

    nauczyciela.

7. W pracy z uczniem zwracanie

    uwagi na jego stosunek do 

    obowiązków szkolnych;

    docenianie wkładu pracy,

    wysiłku, aktywności,

    zaangażowania.

8. Respektowanie odpowiedniego 

    dla ucznia tempa pracy,

    wydłużenie czasu na

    opanowanie danego fragmentu

    wiedzy.

10.Wprowadzenie pomocy

    koleżeńskiej, zachęcanie

    uczniów do wzajemnej

    pomocy w nauce.

11.Umożliwienie indywidualnych

    spotkań ucznia z nauczycielem   

    poprzez podanie do

    wiadomości uczniów stałych

    terminów konsultacji.

Za realizację odpowiedzialni są nauczyciele, wychowawcy, pedagog szkolny, uczniowie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 2.

 

Rozwianie

zainteresowań

i motywacji do

pracy.

1. Przygotowanie przez uczniów

    dodatkowych prac, np.: 

    referatów, prezentacji, na

    podstawie podręcznika                      

    i ćwiczeń.

2. Wzbogacanie zajęć o środki 

    dydaktyczne, które uczniowie

    mogą wykonać sami.

3. Nagradzanie aktywności

    uczniów poprzez dodatkowe 

    punkty, ustne pochwały, pisma

    do rodziców.

3. Szybkie wykrywanie braków               

    i luk w wiedzy,

    niedopuszczanie do

    pogłębiania się niepowodzeń

    dydaktycznych uczniów.

    Indywidualne zalecenia

    wyrównawcze.

4. Uczenie metodą analityczną-

    podział materiału na części.

5. Praca metodą projektów.

6. Praca w grupach z udziałem

    uczniów słabych. Przydzielanie

    konkretnych zadań do pracy                  

    w grupie z uwzględnieniem

    możliwości i umiejętności

    ucznia.

7. Rozpoznawanie zainteresowań

    uczniów słabych, dostosowanie

    zajęć pozalekcyjnych.

Za realizację odpowiedzialni są nauczyciele , wychowawcy, pedagog szkolny, dyrekcja szkoły.

3.

Kształtowanie osobowości

i pobudzanie wiary w siebie.

1. Rozpoznawanie sytuacji

    rodzinnej i materialnej ucznia.

2. Współpraca z rodzicami,

    pedagogizacja rodziców.

3. Zawieranie kontraktów                     

    z rodzicami.

4. Udostępnianie rodzicom

    wymagań edukacyjnych                            

    z poszczególnych

    przedmiotów.

5. Stosowanie pisemnych form

    kontaktów z rodzicami-

    informacje o postępach                      

    w nauce lub ich braku,

    pochwała ucznia, realizacja

    obowiązku szkolnego,

    niewłaściwe zachowanie.

6. Budowanie więzi klasowej.

    Realizacja tematyki dotyczącej

    np.: poczucia własnej wartości,

    tolerancji, asertywności,

    orientacji zawodowej                           

    i szkolnej, technik uczenia się,

    umiejętności pokonywania

    trudności, podczas godzin

    wychowawczych.

7. Prowadzenie rozmów

    mobilizujących do

    podejmowania wysiłku

    umysłowego, podkreślanie

    mocnych stron ucznia.

8. Wdrażanie do systematycznej

    pracy, wspieranie ucznia                         

    w przypadku niepowodzeń.

9. Dostrzeganie postępów                          

    i osiągnięć ucznia,

    nagradzanie.

10.Zawieranie kontraktów                      

    z uczniem słabym.

11.Pobudzanie wiary w siebie,

    umożliwianie uczniom słabym

    otrzymywania pozytywnych

    uwag i dodatkowych punktów.

12.Rozwijanie świadomości                      

    i odpowiedzialności ucznia za

    powierzane mu zadania                         

    i obowiązki.

 

Za realizację odpowiedzialni są przede wszystkim wychowawcy przy aktywnym udziale rodziców i wsparciu pedagoga szkolnego.

 

 

FORMY PRACY Z UCZNIEM SŁABYM.
 
1. Poznanie ucznia przez nauczyciela.
Nauczyciel gimnazjum powinien dbać o zebranie następujących wiadomości o uczniu słabym: Jakie ma trudności? Czy te trudności zostały zdiagnozowane przez poradnię psychologiczno - pedagogiczną i jakie są wskazania do pracy z uczniem?
- jak uczeń funkcjonuje w środowisku rodzinnym?

 
2. Stworzenie uczniowi szansy poznania samego siebie.
Najlepszą metodą poznania ucznia jest przeprowadzenie analizy SWOT, czyli poznanie słabych i mocnych stron oraz szans i zagrożeń. W przypadku ucznia słabego nauczyciel musi przeprowadzić tę analizę z uczniem. Odpowiednio przeprowadzona rozmowa pozwoli na pozbycie się lęków i pozwoli wzmocnić motywację do nauki.

 
3. Indywidualizacja i opieka nad uczniem w czasie procesu dydaktycznego.
Nauczyciel powinien rozpoznać sytuacje na tyle, aby stwierdzić ,czy uczniowi wystarczy pomoc koleżanek i kolegów z klasy, czy też potrzebna jest mu stała opieka nauczyciela.

 
4. Wzbogacenie lekcji o środki dydaktyczne, które wspomagać będą przyswajanie wiedzy przez ucznia.
Ważnym jest, aby stwierdzić, jakie zmysły ucznia w największym stopniu uczestniczą w przyswajaniu wiedzy, a więc czy jest wzrokowcem, słuchowcem, a może uzdolniony jest manualnie? Ważnym jest także, jakie jest tempo jego pracy? Zbyt duże nagromadzenie form i środków może spowodować jego zniechęcenie i zmniejszenie motywacji do nauki. Środki dydaktyczne powinny być różnorodne, aby ciągle budziły zaciekawienie ucznia.

 
5. Różnicowanie prac i zadań.
Uczeń słaby powinien otrzymywać zadania klasowe i prace domowe odpowiednie do swoich możliwości. Prac zbyt trudnych nie będzie rozwiązywał lub je ściągnie od kolegów z klasy, nie zadając sobie najmniejszego trudu, a w konsekwencji „równać będzie w dół".

 
6. Uczenie umiejętności systematycznej pracy.
Uczeń musi być przekonany, że wszystkie jego działania zostaną sprawdzone i ocenione oraz, że każda praca musi mieć swój koniec i końcowy efekt.

 

7. Kontakty z rodzicami.
W celu wczesnego wykrycia przyczyn trudności i przeciwdziałanie im potrzebny jest stały i dobry kontakt z rodzicami. Właściwa współpraca przekona ucznia, że cały czas ktoś o niego dba i interesuje się jego osobą, co w konsekwencji może wpływać na wzrost motywacji do nauki.

 
8. Nagradzanie i karanie.
Metoda taka pozwala ciągle motywować ucznia. Nagradzanie to nie tylko stawianie ocen, ale także pochwały słowne , karanie natomiast ma sens tylko wtedy, gdy nauczyciel zadba o klarowne zasady pracy na lekcji. Uczeń musi znać swoje obowiązki i wiedzieć, że zostanie rozliczony ze swoich działań.

 
9. Stosowanie odpowiednich metod nauczania.
W przypadku uczniów słabych wskazana jest np. metoda pracy w grupie, nauczyciel jednak cały czas powinien monitorować aktywność uczniów. Ważną rolę mogą odegrać liderzy grup i ich aktywność w rozdzielaniu zadań.
Dobre efekty może dać stosowanie metody programowanej, praca z podręcznikiem a także metody aktywne: inscenizacja, mapa mentalna, studium przypadku.

Opracowanie: szkolnastrona.pl