KSZTAŁCENIE UCZNIÓW UZDOLNIONYCH

Jesteś tu: » Strona główna » PEDAGOG SZKOLNY » KSZTAŁCENIE UCZNIÓW UZDOLNIONYCH

      Identyfikacja i wspieranie uczniów uzdolnionych powinny mieć miejsce również            w szkole. Należy uświadomić sobie możliwość zaistnienia blokad twórczej postawy. Najważniejsze blokady związane z funkcjonowaniem szkoły :

  • Ø Nadmierne obciążenie wiedzą pamięciową i groźba ocen niedostatecznych.

      Natłok informacji utrwala w dziecku przekonanie o niemożliwości opanowania wszystkich wiadomości, co powoduje narastanie zaległości. Nauczyciele i rodzice często wówczas przyklejają dziecku etykietkę leniwej osoby. Mogą pojawić się wagary, częste unikanie zajęć z powodu „złego samopoczucia".

  • Ø Lęk przed niepowodzeniem i ekspozycją społeczną.

      Wyśmianie czy ironia ze strony kolegów wytwarzają lękową motywację uczenia się, czyli uczenie się głównie z obawy przed negatywną oceną, utratą sympatii kolegów i dodatkowymi karami ze strony rodziców. Tak więc motywacja lękowa może prowadzić do lepszych rezultatów, ale patrząc perspektywicznie hamować rozwój twórczy.

  • Ø Ostra rywalizacja w klasie szkolnej i kult sukcesu.

      Dzieci uzdolnione szybko orientują się w sytuacji  szkolnej i starając się o przystosowanie ukrywają swoje zdolności, nie wykorzystują więc w pełni swoich możliwości. Rywalizacja, która doprowadza do wyścigu uczniów w byciu najlepszym prowadzi do dominacji, zabija altruizm, wrażliwość na drugiego człowieka.

  • Ø Brak spójności w oddziaływaniach wychowawczych szkoły i domu rodzinnego.

      Rodzice zbyt często zachęcają dzieci do konformizmu oraz czasami za mało  podkreślają znaczenie wykształcenia w osiąganiu sukcesu życiowego./ komunikaty, np. Nie trzeba kończyć studiów, żeby poradzić sobie w życiu./. Rezultaty badań wskazują, że dzieci, których rodzice rozumieją i popierają wysiłki szkolne, mają nie tylko lepsze oceny, lecz potrafią efektywnie uczyć się w latach późniejszych. Gdy rodzice zajmują wobec szkoły stanowisko obojętne lub wrogie, odbija się to negatywnie na systemie motywacji uczenia się dziecka.

  • Ø Zbyt mała oferta zajęć pozalekcyjnych w szkole, problemy z dojazdami uczniów na popołudniowe zajęcia dodatkowe, zbyt rzadki kontakt z wytworami środowisk pozaszkolnych /muzea, galerie, domy kultury, teatry.../.

 

      Czy szkoła może pomóc dziecku rozwijać aktywność twórczą? Oczywiście, że tak, ale zależy to głównie od nauczyciela, który może stać się dla uczniów przykładem. Okazuje się bowiem, że nauczyciele wykazujący zainteresowanie zdolnościami uczniów, zaangażowani i potrafiący stworzyć odpowiednią atmosferę, w której dziecko czuje się indywidualne i wyjątkowe, osiągają dobre rezultaty w stymulowaniu ich postawy twórczej. Niezmiernie ważnym elementem jest przyjazna współpraca z rodzicami, dzielenie się pomysłowością i oryginalnością, wspólne wprowadzanie zmian i urozmaicanie. To czynniki rozbudzające i motywujące do pracy twórczej.

 

Bibliografia:

G. Lewis. Jak wychowywać utalentowane dziecko.

M. Partyka. Zdolni, utalentowani, twórczy.

M. Tyszkowa. Zdolności, osobowość i działalność uczniów.

Charaktery-magazyn psychologiczny dla każdego.

Remedium-profilaktyka i promocja zdrowego stylu życia.

 

Opracowanie: szkolnastrona.pl